Gevolgd in de media: "We weten al hoe de krantenkoppen er binnen 2 jaar zullen uitzien."

“Zonder visie knal je tegen de muur”

In een opiniestuk in De Morgen (10 oktober 2026) stelt econoom Koen Schoors vast dat het arbeidsmarktbeleid op federaal en Vlaams niveau elkaar tegenwerkt. Hoewel dezelfde partijen op alle niveaus regeren, ziet hij maar één rode draad: de begroting moet kloppen. Een samenhangende toekomstvisie ontbreekt volgens hem.

Federaal wordt de werkloosheidsuitkering beperkt in de tijd, met als doel een tewerkstellingsgraad van 80 procent. Vandaag ligt die op 77,3 procent in Vlaanderen en op 72,8 procent in België. Schoors noemt dat doel op zich een goed idee, maar wijst erop dat mensen na langdurige werkloosheid vaak opleiding, individuele coaching en gerichte toeleiding nodig hebben. Op Vlaams niveau ziet hij net het omgekeerde gebeuren: 80 miljoen euro besparingen op de VDAB deze legislatuur, waarvan 40 miljoen al in 2027. Daarnaast verdwijnt de compensatie- en inspanningsvergoeding voor OCMW’s bij artikel 60-tewerkstelling, en wordt er bespaard op volwassenenonderwijs en OKAN-klassen. De uitbreiding van flexi-jobs en studentenarbeid verkleint volgens hem bovendien de startkansen van wie uit langdurige werkloosheid komt.

Schoors vat het samen met het beeld van een ladder: het federale niveau zet mensen af aan de onderkant, terwijl het Vlaamse niveau de onderste sporten weghaalt. Hij waarschuwt voor gevolgen op het vlak van gezondheid, armoede en precaire jobs, en pleit voor een visie die over beleidsdomeinen en -niveaus heen gaat.

Voor de werkplekarchitecten raakt die analyse aan de kern van hun werk: opleiding, begeleiding en toeleiding naar werk zijn precies de schakels die Schoors nodig acht om de beperking van de werkloosheid in de tijd om te zetten in duurzame tewerkstelling.