2 mannen

Arbeidspact? Activeer de werkplekken!

Minister Muyters weet het momentum wel te kiezen. En dat pleit voor hem. De vraag naar arbeidskrachten door de aantrekkende economie is groot. Te groot. Bedrijven geraken bijna in paniek omwille van te veel niet invulbare vacatures. Het momentum voor een arbeidspact. Het is wel bijzonder eigenaardig dat de minister slechts 1 stakeholder betrekt om dergelijk belangrijke overeenkomst te sluiten.  De werkgevers. Wil hij snelheid? De minister zal vooral draagvlak nodig hebben om er een succesverhaal van te maken. De eenzijdige activering van werkzoekenden volstaat vandaag al lang niet meer. Vandaag zijn meer invalshoeken nodig voor een succesvolle inschakeling: collega-medewerkers, meters en peters als mentoren in het bedrijf, bemiddelende stage-organisaties en scholen, vakbondsafgevaardigden.....kortom: een activering van al wie op de werkvloer komt.

Het is een oud zeer dat de spanning op de Vlaamse arbeidsmarkt draait rond de geschikt geachte arbeidskrachten en de beschikbare arbeidskrachten. Veelal wordt het benoemd als mismatch tussen onderwijs en arbeidsmarkt. Zelden wordt het beschreven als mismatch tussen verouderd hr-denken en de actuele verwachtingen en kijk van beroepsactieve burgers die goesting hebben om (ook langer) te werken. Maar de spanning is algemeen erkend. We hebben dus een gemeenschappelijk probleem en uitgangspunt. De recente hervormingsmaatregelen zoals werkplekleren en duaal leren, hebben tijd gekost om ze op te starten. Je kan en mag nu alleen niet verwachten dat hervormingen op dergelijk ultra korte termijn bijzondere effecten hebben. Daarvoor is er in het werkveld meer implementatietijd nodig, eenmaal de overheidsdiensten en dienstverleners na hun reorganisatie gestabiliseerd geraken. De toon is  evenwel gezet. Werkplekleren illustreert dat het enkel zoden aan de dijk brengt door te focussen op de hele werkplekomgeving. Enkel focussen op de werkzoekende is not done.

Gezien we met zijn allen ervan overtuigd zijn dat iedereen talent heeft (mogelijks niet benut), wordt het zaak elk talent telkens een juiste context aan te bieden om zich te ontwikkelen. En deze context is met naam en toenaam te herleiden tot de werkplek. Alle begeleidingen ten spijt, gebeurt de actie zelf uiteindelijk al of niet op de werkplek, met concrete collega's , in een concrete werkomgeving. En precies daar liggen de kansen om dat ernstig te nemen. Activeer dus de werkplek, samen met allen die er wat mee te maken hebben.

1. De suggestie van de minister dat werkgevers sollicitatiebrieven (en -mails) zouden beantwoorden, zodat de sollicitant er iets kan uit leren, is een te gemakkelijke vraag en tegelijk onmogelijke vanzelfsprekendheid. Antwoorden op kandidaatstellingen en selecties gaat om minimaal respect en zou inderdaad de regel moeten zijn. De verwachting koesteren dat in de afwijzingsbrieven een geschreven verantwoording staat is te hoog gegrepen. Het opent een juridische doos van Pandora of wordt weinig betekenisvol voor de kandidaat en diens begeleidingscontext.

2. Het pleidooi van de minister voor intensievere begeleiding van de werkzoekenden wekt verbazing. De voorbije jaren is de intensieve werkbegeleiding via de hervorming op orde gezet en budgettair via marktwerking uitgezet. Of dit steeds de meest deskundige begeleidingsacties heeft opgeleverd, moet de toekomst nog uitwijzen. We stellen wel vast dat te veel begeleidingsacties (zoals loopbaanbegeleiding)door dienstverstrekkers worden opgepikt als schnabbel en niet als corebusiness, waardoor de deskundigheid zich ook niet steeds verdiept ten dienste van ondernemingen en werkzoekenden.

3. Sterpunt Inclusief Ondernemen pleit al meer dan twee jaar voor een actualisering van de jobcoaching en taalcoaching op de werkvloer. Daadwerkelijke begeleiding, evenwel met ondersteuning van mentoren uit het bedrijf, die met een no nonsens aanpak ter plekke de noodzakelijke matching faciliteert. De betrokkenen zijn niet enkel de werkzoekende met werkgoesting, maar ook de werkplekomgeving die mee het succes bepaaltEn eigenlijk wordt de succesratio reeds vooraf bepaald door de voorbereiding: jobdesigning, onthaalbeleid, mentorformules, informatiedeling......

Conclusie: de activering van de werkplekken is echt aan de orde. En vandaag gebeurt dit al in bedrijven die de bui al eerder voelden hangen. Maar het ontbreekt nog aan volume. Als de minister snel wil gaan, dan moet hij het alleen doen. Maar als hij echt wil dat er verschil wordt gemaakt, dan zijn meerdere werkplekactoren betrokkenen om zinvolle bijdragen te leveren. De werkgevers alleen hebben niet de macht om dat gedaan te krijgen. Machtsrelaties werken nu eenmaal niet langer in deze samenleving en worden terecht gecontesteerd. Vandaag gaat het meer dan ooit om samen oplossingsgericht elkaar vinden en in acties doen wat we al zo lang zeggen. Walk your talk!

Bert Boone
Namens de Werkplekarchitecten
Sterpunt Inclusief Ondernemen

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
CAPTCHA
Deze vraag is om te testen of u een menselijke bezoeker bent en om geautomatiseerde spam te voorkomen.
6 + 3 =
Los deze eenvoudige rekenoefening op en voer het resultaat in. Bijvoorbeeld: voor 1+3, voer 4 in.